Elektrownia energia wodna w Alborz, Iran. Przybliżona lokalizacja 35.9564, 51.089.
energia wodnaAlborzIranconventional storage
Amir Kabir to energia wodna zakład energetyczny o mocy 90 MW w Alborz, Iran. Obsługiwana przez Tehran Regional Water Authority [100%]. Na podstawie jej mocy zainstalowanej (szacunkowo) może zasilić około 90k gospodarstw domowych (szacunkowo). Zajmuje miejsce #144 spośród 177 elektrowni w Iran według mocy zainstalowanej. Oddana do użytku w 1961 roku, ma około 65 lat — starsza, instalacja historyczna. Jako źródło niespalanego paliwa nie ma bezpośrednich emisji CO₂ z wytwarzania energii. W kontekście, energia wodna dostarcza około 3.3% energii elektrycznej Iran; krajowa sieć energetyczna średnio 660 gCO₂/kWh (5.7% niskoemisyjne) (2025).
Dane elektrowni: WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0), id WRI1008115.
Znane, modelowane i obliczone wartości są prezentowane oddzielnie. Brakujące pola są oznaczone jako niedostępne.
The capacity and/or fuel fields on this page include a source-backed provenance label from GEM, an official registry, Wikidata, OSM, or a cross-source match.
capacity: GEM tracker 2026 (location L100000602157); fuel: WRI source-record fuel
Przy 90 MW, Amir Kabir jest poniżej mediana elektrowni energia wodna w Iran (130 MW). Technicznie jest opisywana jako conventional storage. Energia wodna konwertuje energię spadającej lub płynącej wody na elektryczność; produkcja zależy od opadów i poziomu zbiornika, a duże tamy zapewniają również równoważenie sieci i magazynowanie.
Porównanie zdolności obliczone na podstawie Globalnej Bazy Danych Elektrowni WRI; kontekst typu paliwa to ogólne tło inżynierskie.
Moc zainstalowana (MW), WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0).
Obsługiwana przez Tehran Regional Water Authority [100%].
Ta elektrownia hydro zamienia energię spadającej lub płynącej wody przez turbiny wodne. Leży w klimacie hot-summer Mediterranean (Köppen Csa) — półkula Północna, szerokość geograficzna 36.0°N — co kształtuje ile energii może produkować i jak jej produkcja zmienia się w ciągu roku.
Średnia miesięczna temperatura
Stopniodni ogrzewania są tutaj 51% powyżej mediany elektrowni w tym zbiorze danych — wskaźnik tego, ile dodatkowej energii muszą zastąpić podgrzewane urządzenia przez swoje powierzchnie zimą.
Klimatyczny indeks zapotrzebowania na ciepło: 80/100 — ta lokalizacja plasuje się w górna trzecia elektrowni, które pokrywamy pod względem stopniodni ogrzewania.
Normy klimatyczne: WorldClim 2.1 (1970–2000 monthly normals, 10 arc-min, CC BY 4.0); strefa: Köppen-Geiger world climate classification (Kottek et al. 2006, 0.5° grid). Stopniodni & indeks zapotrzebowania na ciepło obliczone przez PowerAtlas — modelowany wskaźnik zapotrzebowania na ciepło, nie zmierzona wartość obiektu.
Dla zewnętrznych elementów elektrowni — kotłów odzysknicowych (HRSG), kompensatorów, zaworów, kołnierzy i ich izolacji — lokalny klimat decyduje o tempie degradacji niezabezpieczonej stali i powłok. Lokalizacja ta znajduje się w umiarkowanie korozyjnym środowisku (szacowana klasa ISO 9223 C3 — Åšrednia), a głównym czynnikiem stresu środowiskowego jest thermal cycling.
Wyższa surowość środowiska to dokładnie miejsce, gdzie ochronna izolacja zdejmowalna zwraca się najbardziej: osłonięty mikroklimat spowalnia korozję, uszkodzenia UV i zmęczenie termiczne oraz wydłuża żywotność urządzeń zewnętrznych. To orientacyjny kontekst klimatyczny lokalizacji — nie ocena stanu konkretnej elektrowni ani operatora.
Szacunek orientacyjny metodą informacyjną ISO 9223:2012 (korozyjność atmosferyczna na podstawie temperatury, czasu zwilżenia i zasolenia powietrza), z wykorzystaniem norm klimatycznych WorldClim, klasy Köppen-Geiger i odległości od wybrzeża. Orientacyjne, nie zmierzona szybkość korozji.
#12 największa elektrownia energia wodna spośród 19 w Iran według mocy.
Iran ma 19 elektrownie energia wodna w tym zbiorze danych, razem około 10,818 MW mocy.
Współrzędne 35.9564, 51.089 z WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0). Wyświetl na OpenStreetMap.
Amir Kabir to elektrownia 90 MW source-record energia wodna w regionie Alborz, Iran, oddana do użytku w 1961.
Jej moc wystarcza do zasilenia około 90,102 gospodarstw domowych (szacunkowo).
Amir Kabir jest eksploatowany przez Tehran Regional Water Authority [100%].
