Elektrownia energia wodna w Khuzestan, Iran. Przybliżona lokalizacja 32.6053, 48.464.
energia wodnaKhuzestanIranconventional storage
Dez to energia wodna elektrownia o mocy 520 MW w Khuzestan, Iran. Obsługiwana przez Iran Water and Power Resources Development Co. Na podstawie jej mocy zainstalowanej (szacunkowo) może zasilić około 521k gospodarstw domowych (szacunkowo). Zajmuje miejsce #85 spośród 177 elektrowni w Iran według mocy zainstalowanej. Oddana do użytku w 1962 roku, ma około 64 lat — starsza, instalacja historyczna. Jako źródło niespalanego paliwa nie ma bezpośrednich emisji CO₂ z wytwarzania energii. W kontekście, energia wodna dostarcza około 3.3% energii elektrycznej Iran; krajowa sieć energetyczna średnio 660 gCO₂/kWh (5.7% niskoemisyjne) (2025).
Dane elektrowni: WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0), id WRI1008129.
Znane, modelowane i obliczone wartości są prezentowane oddzielnie. Brakujące pola są oznaczone jako niedostępne.
The capacity and/or fuel fields on this page include a source-backed provenance label from GEM, an official registry, Wikidata, OSM, or a cross-source match.
capacity: GEM tracker 2026 (location L100000602161); fuel: WRI source-record fuel
Przy 520 MW, Dez jest znacznie powyżej mediana elektrowni energia wodna w Iran (130 MW). Technicznie jest opisywana jako conventional storage. Energia wodna konwertuje energię spadającej lub płynącej wody na elektryczność; produkcja zależy od opadów i poziomu zbiornika, a duże tamy zapewniają również równoważenie sieci i magazynowanie.
Porównanie zdolności obliczone na podstawie Globalnej Bazy Danych Elektrowni WRI; kontekst typu paliwa to ogólne tło inżynierskie.
Moc zainstalowana (MW), WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0).
Obsługiwana przez Iran Water and Power Resources Development Co.
Ta elektrownia hydro zamienia energię spadającej lub płynącej wody przez turbiny wodne. Leży w klimacie hot-summer Mediterranean (Köppen Csa) — półkula Północna, szerokość geograficzna 32.6°N — co kształtuje ile energii może produkować i jak jej produkcja zmienia się w ciągu roku.
Średnia miesięczna temperatura
Stopniodni ogrzewania są tutaj 72% poniżej mediany elektrowni w tym zbiorze danych — wskaźnik tego, ile dodatkowej energii muszą zastąpić podgrzewane urządzenia przez swoje powierzchnie zimą.
Klimatyczny indeks zapotrzebowania na ciepło: 23/100 — ta lokalizacja plasuje się w dolna trzecia elektrowni, które pokrywamy pod względem stopniodni ogrzewania.
Normy klimatyczne: WorldClim 2.1 (1970–2000 monthly normals, 10 arc-min, CC BY 4.0); strefa: Köppen-Geiger world climate classification (Kottek et al. 2006, 0.5° grid). Stopniodni & indeks zapotrzebowania na ciepło obliczone przez PowerAtlas — modelowany wskaźnik zapotrzebowania na ciepło, nie zmierzona wartość obiektu.
Dla zewnętrznych elementów elektrowni — kotłów odzysknicowych (HRSG), kompensatorów, zaworów, kołnierzy i ich izolacji — lokalny klimat decyduje o tempie degradacji niezabezpieczonej stali i powłok. Lokalizacja ta znajduje się w umiarkowanie korozyjnym środowisku (szacowana klasa ISO 9223 C3 — Åšrednia), a głównym czynnikiem stresu środowiskowego jest thermal cycling.
Wyższa surowość środowiska to dokładnie miejsce, gdzie ochronna izolacja zdejmowalna zwraca się najbardziej: osłonięty mikroklimat spowalnia korozję, uszkodzenia UV i zmęczenie termiczne oraz wydłuża żywotność urządzeń zewnętrznych. To orientacyjny kontekst klimatyczny lokalizacji — nie ocena stanu konkretnej elektrowni ani operatora.
Szacunek orientacyjny metodą informacyjną ISO 9223:2012 (korozyjność atmosferyczna na podstawie temperatury, czasu zwilżenia i zasolenia powietrza), z wykorzystaniem norm klimatycznych WorldClim, klasy Köppen-Geiger i odległości od wybrzeża. Orientacyjne, nie zmierzona szybkość korozji.
#7 największa elektrownia energia wodna spośród 19 w Iran według mocy.
Iran ma 19 elektrownie energia wodna w tym zbiorze danych, razem około 10,818 MW mocy.
Współrzędne 32.6053, 48.464 z WRI Global Power Plant Database (CC BY 4.0). Wyświetl na OpenStreetMap.
Dez to elektrownia 520 MW source-record energia wodna w regionie Khuzestan, Iran, oddana do użytku w 1962.
Jej moc wystarcza do zasilenia około 520,594 gospodarstw domowych (szacunkowo).
Dez jest eksploatowany przez Iran Water and Power Resources Development Co.
