Zarządzanie szczytowym zapotrzebowaniem na moc elektryczną

Efektywność energetyczna · Praktyka przemysłowa

Zarządzanie szczytowym zapotrzebowaniem redukuje najwyższe zapotrzebowanie zakładu na moc elektryczną przez przesuwanie, zrzucanie lub rozkładanie obciążeń w czasie, tak by duzi odbiorcy nie pobierali mocy wszyscy naraz. Ponieważ opłaty sieciowe i mocowe często wyznacza pojedynczy najwyższy interwał zapotrzebowania, wygładzenie tego szczytu może obniżyć koszt energii elektrycznej bez zmniejszenia zużytej energii ogółem.

Na czym polega

Wiele taryf zawiera opłatę opartą na maksymalnej mocy pobranej w dowolnym krótkim interwale, nie tylko na łącznej energii. Zarządzanie szczytowym zapotrzebowaniem obserwuje kroczące zapotrzebowanie i działa, zanim ustanowi ono nowe maksimum — opóźniając obciążenie niepilne, rozkładając rozruchy silników, dyspozycjonując generację lub magazyn na miejscu — tak by zarejestrowany szczyt pozostał niski, choć ta sama praca ostatecznie zostaje wykonana.

Dlaczego się ją stosuje

Szczyt zapotrzebowania może powstać przez zbieg kilku dużych obciążeń na kilka minut, a mimo to wyznaczyć opłatę obowiązującą przez cały okres rozliczeniowy. Ponieważ energia jest ta sama, czy rozłożona, czy skoncentrowana, przekształcenie tego, kiedy jest pobierana, jest w praktyce darmową oszczędnością. Zarządzanie szczytem odciąża też transformatory i zasilanie oraz wspiera udział w mechanizmach odpowiedzi popytowej.

Jak się ją wdraża

Profil zapotrzebowania analizuje się, by znaleźć, co napędza szczyty — które obciążenia się zbiegają i kiedy. Sterowalne obciążenia identyfikuje się i szereguje według tego, jak bardzo da się je przesunąć lub zrzucić bez szkody dla produkcji. Sterownik zapotrzebowania monitoruje kroczące zapotrzebowanie względem celu i działa automatycznie, gdy zbliża się do limitu, dyspozycjonując generację lub magazyn na miejscu tam, gdzie są dostępne. Osiągniętą redukcję szczytu weryfikuje się następnie względem interwału pomiarowego taryfy.

1. Analiza profilu zapotrzebowania
2. Identyfikacja czynników szczytu
3. Ranking obciążeń przesuwalnych
4. Ustawienie celu zapotrzebowania
5. Automatyzacja sterowania obciążeniem
6. Weryfikacja redukcji szczytu

Na co uważać

Zrzucenie obciążenia, którego produkcja faktycznie potrzebuje, zamienia oszczędność mocy na utraconą produkcję — sterować należy tylko obciążeniami naprawdę odraczalnymi. Ustawienie celu względem złego interwału uśredniania sprawia, że sterownik działa na szczyt, którego taryfa nawet nie mierzy.

Powiązane praktyki

Powiązane tematy

Demand Response · Specific Energy Consumption (SEC) · Power Factor

Często stosowana w: Steel & Metals · Cement · Chemicals · Food Processing · Paper & Packaging

Wszystkie praktyki przemysłowe →