Ciepło utajone
Ciepło utajone to energia pochłaniana lub uwalniana podczas zmiany fazy substancji — takiej jak wrzenie wody w parę — przy stałej temperaturze. Jest duże w porównaniu z ciepłem jawnym i stanowi podstawę przydatności pary jako nośnika energii.
Podczas zmiany fazy dostarczana energia idzie na rozrywanie wiązań cząsteczkowych, a nie na podnoszenie temperatury, więc termometr wskazuje wartość stałą, dopóki zmiana trwa. Ciepło utajone parowania wody jest znacznie większe niż ciepło jawne potrzebne do podgrzania jej do wrzenia, dlatego para może oddać tak dużo ciepła, skraplając się na powierzchni procesowej. Odzysk tego ciepła utajonego poprzez powrót kondensatu i ekonomizery kondensacyjne stanowi istotną szansę na poprawę sprawności.