Groene waterstof
Groene waterstof is waterstof die wordt geproduceerd door water te splitsen via elektrolyse met hernieuwbare elektriciteit, zodat bij de productie geen fossiele kooldioxide vrijkomt. Het wordt gezien als een route om industrieën te verduurzamen die moeilijk rechtstreeks te elektrificeren zijn, zoals staal, ammoniak en hoogtemperatuurwarmte.
Waterstof wordt ingedeeld op basis van de wijze waarop het wordt gemaakt. Het meeste waterstof is tegenwoordig 'grijs', geproduceerd uit aardgas met bijbehorende koolstofemissies. Groene waterstof gebruikt in plaats daarvan een elektrolyser die wordt gevoed door wind-, zonne- of andere hernieuwbare elektriciteit om water te scheiden in waterstof en zuurstof, zodat de koolstofvoetafdruk afhangt van de elektriciteitsbron en niet van een fossiele grondstof.
De aantrekkingskracht ligt in toepassingen waar directe elektrificatie moeilijk is: als chemische grondstof voor ammoniak en raffinage, als reductiemiddel bij de staalproductie, en als brandstof voor proceswarmte op hoge temperatuur en sommig zwaar transport.
De belangrijkste beperkingen zijn de kosten en de beschikbaarheid van goedkope hernieuwbare stroom, aangezien elektrolyse energie-intensief is. Groene waterstof is daarom over het algemeen gericht op sectoren met weinig alternatieven, in plaats van op toepassingen die goedkoper en directer kunnen worden geëlektrificeerd.