Vervuilingsfactor (fouling factor)

Een vervuilingsfactor is een toegevoegde warmteweerstand toegepast in het ontwerp van warmtewisselaars om rekening te houden met afzettingen — aanslag, slib, biofilm — die zich in de tijd op warmteoverdrachtoppervlakken opbouwen. Het verlaagt de schone prestatie naar een realistische in-bedrijfwaarde.

Geen warmtewisselaar blijft schoon in bedrijf; lagen minerale aanslag, corrosieproducten, vuil of biologische groei isoleren het oppervlak en verlagen de warmteoverdracht. Ontwerpers nemen een vervuilingsfactor op — een extra weerstandsterm in de algehele warmteoverdrachtscoëfficiënt — zodat de wisselaar met genoeg oppervlak wordt gedimensioneerd om de taak ook vuil te halen. Het volgen van de stijgende vervuilingsfactor in de tijd signaleert ook wanneer reiniging nodig is.

Gerelateerde begrippen